|
|
| Enterprise rozpoczyna lot. Źródło: NASA. |
| 26 lipca 1976 | Przyznanie kontraktu |
| 4 czerwca 1974 | Rozpoczęcie konstrukcji modułu załogowego |
| 26 sierpnia 1974 | Rozpoczęcie montażu struktur kadłuba rufowego |
| 23 maja 1975 | Skrzydła przybywają do Palmdale z Grumman |
| 24 sierpnia 1975 | Rozpoczęcie ostatecznego montażu |
| 12 marca 1976 | Zakończenie montażu całości | 17 września 1976 | Wytoczenie z Palmdale | 31 stycznia 1976 | Transport lądowy z Palmdale do Edwards | 10 kwietnia 1976 | Przybycie wahadłowca do KSC |
Dziewięciomiesięczny program testów odbył się pomiędzy lutym a listopadem 1977 w centrum badawczym Dryden w Edward AFB i udowodnił, że orbiter może latać w atmosferze i lądować. Z jednym wszakże wyjątkiem - charakterystyka aerodynamiczna sprawia, że musi lecieć lotem ślizgowym.
W ramach projektu ALT przeprowadzono testy naziemne i powietrzne nowej maszyny. Na ziemi wożono Enterprise′a na grzbiecie 747 w celu określenia obciążeń jakim poddawana jest struktura wahadłowca i sprawdzenia, jak steruje się pzystosowanym do tego celu Boeing′iem. Następnie przeprowadzono pięć bezzałogowych testów z Enterprise na uwięzi, w trakcie których wszystkie systemy orbitera niezbędne do przeprowadzenia lotu atmosferycznego były aktywne. To było ostateczne przygotowanie do lotów załogowych.
Dwie załogi NASA, jedna składająca się z Freda Heise′a i Gordona Fullertona, druga zaś z Joe′go Engle′a i Dick′a Truly′ego pilotowały tego ważącego 68 ton kolosa.
Nasa przeprowadziła trzy loty załogowe na uwięzi, w trakcie których załogi na pokładzie orbitera "pilotowały" maszynę. Testy umożliwiły sprawdzenie systemów wahadłowca w locie podczas mniejszych i większych prędkości oraz trajektorię lotu.
Podczas pięciu lotów swobodnych załogi leciały odłączone od 747 pilotując wahadłowiec do lądowania na bieżni w Edwards symulując powrót z kosmosu. Ostatnie z dwóch lotów przeprowadzono bez dodatków na ogonie, tak jak lecą pozostałe wahadłowce w trakcie powrotu na Ziemię. Loty te potwierdziły możliwość bezpiecznego ręcznego podejścia i lądowania, automatycznego pilotowania orbitera przy prędkościach poddźwiękowych, działanie systemów i były znakomitym przygotowaniem do pierwszego orbitalnego lotu wahadłowca.
Podczas wszystkich lotów na uwięzi i trzech pierwszych lotów swobodnych, orbiter wyposażony był nadbudówki w części ogonowej, które zamontowano w celu zredukowania oporów i turbulencji. Ostatnie dwa testy przeprowadzono w konfiguracji orbitalnej [z makietami silników] i prom był poddany działaniu wszystkich sił jakie normalnie odziałują na statek wracający z kosmicznej podróży.
Ostatnim etapem programu testowego ALT było przygotawanie promu do czterech lotów na grzbiecie Boeinga [SCA - Shuttle Carry Aircraft]. Hydraulika została przeczyszczona i wyregulowana a nadbudówki w tylnej części promu zainstalowano ponownie. Podpórkę z przodu służąca do zamocowania orbitera na grzbiecie skrócono w celu zmniejszenia kąta pod jakim zamocowano orbiter z 6 do 3°. Zmniejszyło to obciążenia jakim był poddawany SCA w trakcie lotu transportowego.
Po tych testach prom powrócił do Dryden, gdzie został zodyfikowany do testów wibracyjnych [vertical ground vibration tests]
3 marca 1978 Enterprise′a przewieziono za pomocą SCA do Centrum Lotów Kosmicznych im. Marshall′a, gdzie po dołączeniu zbiornika zewnętrznego i silników na paliwo rakietowe poddano go serii testów wytrzymałościowych. Sprawdzono wtedy dynamikę odporności krytycznych struktur wahadłowca, które wykorzystano do oceny analiz matematycznych użytych w procesie projektowania wielu elementów orbitera.
Następnie za pomocą ruchomej platformy startowej ustawiono ustawiono wahadłowiec na stanowisku 39-A, gdzie służył jako praktyczny model pozwalający dopracować procedury związane z lotami wahadłowców.
Kolejna podróż promu oznaczała powrót do montażowni, gdzie wymontowano elementy przydatne do konstrukcji innych promów, a samego Enterprise zwrócono do Dryden.
W 1983 roku Enterprise zjawił się we Francji na pokazie lotniczym, po czym pokazano go w Niemczech, Włoszech, Anglii i Kanadzie. Kolejne miejsca, do których go transportowano to: Vanderberg AFB, Mobile [Alabama] i w końcu Nowy Orlean gdzie w 1984 zaprezentowano go podczas Wystawy Światowej. W tymże roku powrócił do Vanderbergu, gdzie służył jako praktyczny model porównawczy. Następnie, zatrzymując się po drodze w Dryden [24.5.1985] i KSC [18.11.85] podróżował do Lotniska Dulles w Waszyngtonie, gdzie stał się własnoscią Smithsonian Institution.
Enterprise został zbudowany jako pojazd testowy i nigdy nie był przeznaczony do lotów w Kosmos, lecz wiedza dzięki niemu zdobyta pozwoliła zbudować pozostałe wahadłowce.
Testy naziemne: 15 lutego 1977 [Vmax=89mph], 15 lutego 1977 [Vmax=140mph], 15 lutego 1977 [Vmax=157mph]
Bezzałogowe loty na uwięzi: 18, 22, 25 i 28 lutego, 2 marca 1977
Załogowe loty na uwięzi: 18 i 28 czerwca, 26 lipca 1997
Loty swobodne: 12 i 23 sierpnia, 13 września, 12 i 26 października 1997.
[c]Copyright info: Dokument ten jest moim własnym tłumaczeniem oficjalnych informacji ze strony NASA. Zezwalam na użycie oraz cytowanie tego dokumentu w celach niekomercyjnych przy zaznaczeniu skąd pochodzi. Komercyjne wykorzystanie fragmentów niniejszego tłumaczenia również wymaga zaznaczenia źródła cytatu. Komercyjne wykorzystanie całego dokumentu wymaga pisemnej zgody Autora. Zajrzyj do zakładki Kontakt.