|
|
Pierwszy start Columbii w KSC. 12 kwietnia 1981. Zdjęcie pochodzi z NASA |
W misji STS-9 rozpoczętej pod koniec października 1983 wyniosła w przestrzeń Spacelab'a. Stacja zawierała moduły dla załogi oraz robocze połączone z zewnętrzną paletą ładunkową. Wewnątrz labolatorium astronauci pracowali nad eksperymentami w przestrzeni kosmicznej oraz badali warunki stanu nieważkości. Spacelab stanowił źródło welu bezprecedensowych odkryć w dziedzinie astronomii, bilogii i innych.
Poza misją STS-1 oraz wyniesieniem w przestrzeń Spacelab'a, Columbia miała na koncie wiele innych, znaczących pierwszych kroków. Dr. Ulf Merbold stał się pierwszym astronautą agencji ESA w kosmosie podczas misji STS-9. Z kolei Chiaki Mukai z Japońskiej Agencji Kosmicznej została pierwszą japońską kobietą w kosmosie w trakcie lotu STS-65.
Koronacją kariery Columbii było umieszczenie na orbicie Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra X-ray Observatory w lipcu 1999 roku. Znajdującu się w przestrzeni ładunkowej orbitera teleskop umieszczono na orbicie 23. lipca, gdzie pracuje do dzisiaj, dostarczając zdjęć najdalszych obiektów i pomagając odpowiadać fizykom na najbardziej fundamentalne pytania dotyczące początków wszechświata.
Columbia, razem z załogą została utracona podczas katastrofy w trakcie wejścia w atmosferę podczas misji STS-107 w lutym 2003 roku. Wszyscy pamiętamy przejmujące sceny ekspozji orbitera...
| 26 lipca 1972 | Przyznanie kontraktu |
| 25 marca 1975 | Rozpoczęcię konstrukcji kadłuba rufowego |
| 17 listopada 1975 | Rozpoczęcie konstrukcji modułu załogowego |
| 28 czerwca 1976 | Rozpoczęcie montażu modułu załogowego |
| 13 wrzesnia 1976 | Rozpoczęcie montażu struktur kadłuba rufowego |
| 13 grudnia 1976 | Rozpoczęcie montażu górnego przedniego kadłuba |
| 3 stycznia 1977 | Rozpoczęcie montażu statecznika pionowego |
| 26 sierpnia 1977 | Skrzydła przybywają do Palmdale z Grumman |
| 28 października 1977 | Przedni dolny kadłub w doku w Palmdale |
| 7 listopada 1977 | Rozpoczęcie montażu całości |
| 24 lutego 1978 | Płaty poszycia w doku w Palmdale |
| 28 kwietnia 1978 | Przedni luk załadunkowy przybywa do doku |
| 26 maja 1978 | Połączono górne elementy kadłuba |
| 7 lipca 1978 | Zamontowane przednie i rufowe luki zaladunkowe |
| 11 września 1978 | Ukończono przedni RCS (Reaction Control System) |
| 3 lutego 1979 | Ukończono testy różnych systemów |
| 16 lutego 1979 | Śluzy powietrzne w doku |
| 5 marca 1979 | Ukończono testy poprodukcyjne |
| 8 marca 1979 | Bliższa inspekcja, Ostateczna Akceptacja Palmdale |
| 8 marca 1979 | Przetoczenie z Palmdale do Dryden (38 mil) |
| 12 marca 1979 | Transport lądowy z Palmdale do Edwards |
| 20 marca 1979 | Transport lotniczy z Edwards do bazy w Bigs w Teksasie |
| 22 marca 1979 | Transport lotniczy z bazy Bigs do bazy Kelly w Teksasie |
| 24 marca 1979 | Transport lotniczy z bazy Kelly do bazy Eglin w Teksasie |
| 24 marca 1979 | Transport lotniczy bazy Eglin do Centrum Lotów Kosmicznych im. Kennedy'ego |
| 3 listopada 1979 | Test silników wspomagających [APU - Auxilary Power Units] |
| 16 grudnia 1979 | Rozpoczęcie zintegrowanego testu systemów orbitera, KSC |
| 14 stycznia 198 | Zakończeniu testu |
| 20 lutego 1981 | Odpalenie silników sprawdzające gotowość do lotu |
| 12 kwietnia 1981 | Pierwsza misja (STS-1) |
| Loty orbitera | |
| 1981: | STS-1 STS-2 |
| 1982: | STS-3 STS-4 STS-5 |
| 1983: | STS-9 |
| 1986: | STS-61C |
| 1989: | STS-28 |
| 1990: | STS-32 STS-35 |
| 1991: | STS-40 |
| 1992: | STS-50 STS-52 |
| 1993: | STS-55 STS-58 |
| 1994: | STS-62 STS-65 |
| 1995: | STS-73 |
| 1996: | STS-75 STS-78 STS-80 |
| 1997: | STS-83 STS-94 STS-87 |
| 1998: | STS-90 |
| 1999: | STS-93 |
| 2002: | STS-109 |
| 2003: | STS-107 |
| Podczas misji STS-107 w 17 minucie przed lądowaniem prom rozpadł się w atmosferze. | |
Culumbia jest oznaczana jako OV-102 od Orbiter Vehicle-102. Orbiter z zainstalowanymi głównymi silnikami waży ok. 80,7 tony.
Columbia była pierwszym promem poddanym zaplanowanej inspekcji i unowocześnieniu wyposażenia. W 1991 roku Columbia wróciła do miejsca swych narodzin - Palmdale w Kaliforni, gdzie mieści się firma Rockwell International. Dokonano tam ponad pięćdziesięciu usprawnień orbitera, m.in. dodano hamulce węglowe, usprawniono sterowanie przedniego koła, usunięto instrumenty używane w testowej fazie orbitera i rozbutowano osłonę termiczną. Orbiter powrócił na Florydę w lutym 1992 roku, aby rozpocząć przygotowania do misji STS-50 startującej w czerwcu tamtego roku.
W 1994 Columbia po raz kolejny została przetransportowana do Palmdale na przegląd generalny ze względu na przebieg, znany jako Orbiter Maintence Down Period (OMDP). Trwa to zazwyczaj około roku i w efekcie NASA dostaje orbiter jak spod igły.
W trakcie drugiego OMDP w 1999, kiedy pracownicy wykonali ponad 100 modyfikacji w pojeździe, największe wrażenie wśród ulepszeń wywierał szklany kokpit (Multi-functional Electronic Display System - MEDS), który zastąpił tradycyjne wskaźniki małymi skomputeryzowani wyświetlaczami. Nowy system zwiększył stopień interakcji załogi z orbiterem podczas lotu i zredukował koszty utrzymania dzięki pozbyciu się przestarzałych i lubiących się psuć wyświetlaczy elektromechanicznych.
[c]Copyright info: Dokument ten jest moim własnym tłumaczeniem oficjalnych informacji ze strony NASA. Zezwalam na użycie oraz cytowanie tego dokumentu w celach niekomercyjnych przy zaznaczeniu skąd pochodzi. Komercyjne wykorzystanie fragmentów niniejszego tłumaczenia również wymaga zaznaczenia źródła cytatu. Komercyjne wykorzystanie całego dokumentu wymaga pisemnej zgody Autora. Zajrzyj do zakładki Kontakt.