John W. Young Uczestnik 6 misji. Były astronauta NASA Urodzony 24 września 1930 roku w San Francisco, Kalifornia. Ożeniony z Susy Feldman z St. Louis, Missouri. Dwoje dzieci, dwoje wnucząt. W wolnym czasie surfuje, jeździ na rowerze, czyta i zajmuje się ogrodem.

Wykształcenie

Absolwent Szkoły w Orlando [Orlando High School] na Florydzie; otrzymał tytuł licencjata w dziedzinie inżynierii aeronautycznej z najwyższymi honorami Instytutu Technologii stanu Georgia w 1952 roku.

Organizacje

Członek Amerykańskiego Stowarzyszenia Astronautycznego [AAS - American Astronautical Society], Stowarzyszenia Pilotów Eksperymentalnych [SETP - Society of Experimental Test Pilots] oraz Amerykańskiego Instytutu Aeronautyki i Astronautiki [AIAA - American Institute of Aeronautics and Astronautics].

Odznaczenia

Odznaczony Congressional Space Medal of Honor (1981), 4 NASA Distinguished Service Medals, NASA Outstanding Leadership Medal (1992), NASA Exceptional Engineering Achievement Medal (1987), NASA Outstanding Achievement Medal (1994), Navy Astronaut Wings (1965), 2 Navy Distinguished Service Medals, 3 Navy Distinguished Flying Crosses, Georgia Tech Distinguished Young Alumni Award (1965), Distinguished Service Alumni Award (1972), Exceptional Engineering Achievement Award (1985), Academy of Distinguished Engineering Alumni (1994), oraz American Astronautical Society Space Flight Award (1993), Distinguished Executive Award (1998), Rotary National Space Achievement Award (2000). Wspomniano o nim w 6 lotniczych i astronautycznych "salach sławy" [Halls of Fame]. Otrzymał ponad 80 innych ważnych odznaczeń a także 6 honorowych doktoratów.

Kariera w Marynarce Wojennej [US NAVY]

Po skończeniu Georgia Tech'u, Young zaciągnął się do US Navy. Po służbie na niszczycielu USSLAWS [DD-558] w trakcie wojny koreańskiej, wysłano go na szkolenie lotnicze. Następnie przeniesiodo go do 103 Eskadry Myśliwców, gdzie spędził cztery lata latając na Cougar'ach i Crusader'ach.

Po szkoleniu na pilota eksperymentalnego w Szkole Pilotów eksperymentalny US Navy w 1959, przeniesiono go do Centrum Testów Lotniczych Marynarki na kolejne 3 lata. Jego projekty testowe, to m.in. rozwijanie systemów uzbrojenia myśliwców Crusader i Phantom. W 1962, ustanowił światowe rekordy szybkości wznoszenia do wyskości 3000 metrów i 25000 metrów w myśliwcu Phantom. Przed zgłoszeniem się do NASA był oficerem odpowiedzialnym za utrzymanie [maintenance officer] w 143 Eskadrze Myśliwców Phantom. Young opuścił Marynarkę przechodząc na emeryturę wojskową we wrześniu 1976 w stopniu kapitana, po odbyciu dwudziestopięcioletniej służby wojskowej.

Doświadczenie w NASA

We wrześniu 1962 Young'a wybrano na astronaute. Jest pierwszą osobą, która odbyła 6 lotów w kosmos. Pierwszy lot z Gus'em Grissom'em w Gemini 3 - pierwszej załogowej misji Gemini 23 marca 1965. Był to ostateczny test statku Gemini, podczas którego Gus dokonał pierwszej ręcznej zmiany orbity a Young używał pierwszego komputera w załogowym locie kosmicznym. Podczas misji Gemini 10 [18-21 lipca 1966] Young, jako dowódca oraz Mike Collins jako pilot dokonali pierwszego podwójnego zbliżenia z dwoma odzielnymi pojazdami Agena. Gdy Young leciał w szyku z drugą Agena, Mike Collins opuscił pojazd w celu zabrania wykrywacza mikrometeorów z Ageny. POdczas trzeciego lotu, pomiędzy 18 a 26 maja 1969, Young był pilotem modułu dowodzenia misji Apollo 10. W załodze byli również Tom Stafford oraz Gene Cernan. Okrążyli Księżyc, dokonali zbliżenia do Księżyca i zbadała proponowane miejsca do przyszłego lądowania na Księżycu. Czwarty lot kosmiczny- Apollo 16, pomiędzy 16 a 27 kwietnia 1972 roku był księżycowa misją badawczą z załogą w składzie: Young - dowódca, Ken Mattingly oraz Charlie Duke. Young i Duke rozstawili wyposażenie naukowe i zebrali prawie 100 kilogramów skał księżycowych, przejdżając w tym czasie ponad 16 mil po trzech trasach interesujących z geologicznego punktu widzenia.

Piąty lot Young'a to dowództwo misji STS-1, pierwszego lotu wahadłowca w dniach 12-14 kwietnia 1981 z Bobem Crippenem jako pilotem. Trwająca 54 i pół godziny misja, w trakcie której wykonano 37 okrążeń Ziemii, sprawdziła zachowanie orbitera w różnych fazach lotu. Testy Columbii obejmowały ocenę systemów mechanicznych, takich jak klapy luku ładunkowego, silniki główne i manewrowe, systemy nawigacji i odczucia załogi [Orbiter/crew compability]. Przeprowadzono w sumie 133 różne testy w trakcie tej misji. Columbia była także pierwszym pojazdem wyposażonym w skrzydła, któremu udało się powrócić z przestrzeni i wylądowac na pasie startowym. W czasie, gdy Young lądował nią w bazie Edwards, ważyła 98 ton.

W trakcie swojego szóstego lotu dowodził misją STS-9, pierwszą misją Spacelab'a, pomiędzy 28 listopada a 8 grudnia 1983 roku, podczas której pilotem był Brewster Shaw. Wśród członków załogi znajdowali się również Bob Parker i Owen Garriot- specjaliści misji, Byron Lichtenburg- specjalista ds. ładunku oraz Ulf Merbold z ówczesnego RFN. W trakcie misji z powodzeniem wypełniono wszyskie 94 cele. W ciągu dziesięciu dni sześciu ludzi pracowało w dwunastogodzinnych zmianach, przeprowadzając ponad 70 eksperymentów z dziedzin takich jak: fizyka gazów, badań plazmy [czwarty stan materii], astronomii, badań słońca, przetwarzania substancji, nauk biologiocznych, obserwacji Ziemii. Misja ta dostarczyła więcej materiału naukowo-technicznego niż wszystkie poprzednie misje programu Apollo i Skylaba razem wzięte. Spacelab został zabrany z powrotem na Ziemię, w celu ponownego wykorzystania, więc podczas lądowania w bazie Edwards, Columbia ważyła 110 ton.

Young był również członkiem pięciu załóg rezerwowych: pilot dla misji Gemini 6, pilot modułu dowodzenia dla Apollo 2 [jeszcze przed wypadkiem Apollo 1] i Apollo 7, dowódca dla misji Apollo 13 i 17. Przygotowując się do jedenastu misji kosmicznych - tych, w których brał udział, oraz jako członek załogi rezerwowej, przeszedł ponad 15 tysięcy godzin szkolenia, głównie w symulatorach.

Ma na swoim koncie przelatanych 15275 godzin na odrzutowcach, helikopterach, pojazdach rakietowych, ponad 9200 godzin w T-38 i statkach kosmicznych, w tym 835 godzin spędzonych w kosmosie.

W styczniu 1973 Young'a mianowano szefem Oddziału Wahadłowców Biura Astronautów [Chief of the Space Shuttle Branch of the Astronaut Office], gdzie zapewniał wsparcie operacyjne i inżynieryjne przy projektowaniu i ulepszaniu wahadłowca. W styczniu 1974 Został wybrany szefem Biura Astronautów [Chief of the Astronaut Office], gdzie odpowiadał za koordynację, planowanie i kontrolę aktywności astronautów. Zajmował to stanowisko aż do maja 1987. Gdy piastował ten urząd, załogi uczestniczyły w amerykańsko-radzieckim programie dokowania Apollo-Sojuz, programach testowych wahadłowców i 25 misjach wahadłowców. Od maja 1987 do lutego 1996 Young służył jako specjalny zastępca dyrektora JSC ds. inżynieryjnych, proceduralnych i bezpieczeństwa [Special Assistant to the Director of JSC for Engineering, Operations, and Safety]. Na tym stanowisku miał bezpośredni wpływ na dyrektora centrum i innych pracowników wysokiego szczebla w określaniu i rozwiązywaniu spraw mających na bezpieczne kontynuowanie operacji promów kosmicznych. Dodatkowo, wspierał dyrektora centrum radami i konsultacjami z dziedzin inżynieryjnych, operacyjnych oraz w sprawach bezpieczeństwa stacji kosmicznej, udoskonaleń wahadłowców i zaawansowanych prgramów eksploracji - powrotu na Księżyc i podróży na Marsa.

W lutym 1966 został zastępcą dyrektora ds. technicznych [Associate Director (Technical)], odpowiedzialnym za aspekty techniczne, operacyjne i bezpieczeństwa wszystkich programów NASA i działań przypisanych Centrum Kosmicznym im. Johnsona. 31 grudnia 2004 roku Young opuścił NASA. Chce nadal wspierać rozwój technologii, które pozwolą nam żyć i pracować na Księżycu i Marsie. Wierzy, że w dłuższej (lub krótszej) perspektywie, technologie te uratują cywilizację na Ziemii.