Richard H. Truly Uczestnik dwóch misji Wiceadmirał US Navy w stanie spoczynku Były astronauta NASA Urodzony 12 listopada 1937 roku w Fayette w stani Mississippi. Żonaty, trójka dzieci.

Wykształcenie

Tytuł inżyniera w Georgia Institute of Technology z 1959 roku.

Odznaczenia

Defense Distinguished Service Medal, Defense Superior Service Medal, dwa Legion of Merit, Navy Distinguished Flying Cross oraz Meritorious Service Award. W NASA otrzymał NASA Distinguished Service Medal, dwa NASA Space Flight Medals oraz dwa NASA Exceptional Service Medals. Otrzymał również Air Force Association’s David C. Shilling Award (1978), Society of Experimental Test Pilot’s Ivan C. Kincheloe Award (1978), American Astronautical Society’s Flight Achievement Award (1977), American Institute of Aeronautics and Astronautics Haley Space Flight Award (1980), Robert H. Goddard Memorial Trophy (1982), Thomas D. White Space Trophy (1982), Robert J. Collier Trophy (1982), Harmon International Trophy (1982), Federation Aeronautique Internationale Gold Space Medal (1984), Boy Scouts of America Distinguished Eagle Scout Award, a także Medal of Honor of the National Society of the Daughters of the American Revolution.

Kariera

Truly został przniesiony do szkoły lotniczej i zapisany do programu lotniczego marynarki Naval Aviator 7 października 1960. Jego pierwsza służba odbyła się w 33 Eskadrze Myśliwców, gdzie pilotował F-8 Crusader z pokładu USS Intrepid [CVA-11] oraz USS Enterprise [CVN-65], na których lądował ponad 300 razy. Pomiędzy 1963 a 65 był najpierw uczniem, a później instruktorem w U.S. Air Force Aerospace Research Pilot School w bazie Edwards. W 1965 znalazł się w pierwzej grupie astronautów przypisanych do programu załogowego labolatorium orbitalnego US Air Force [Manned Orbiting Laboratory] wyselekcjonowancyh spośród pilotów wojskowych. Był członkiem załóg naziemnych jako CAPCOM dla wszystkich trzech misji Skylaba [1973] oraz misji Apollo-Sojuz [1975]. Był pilotem jednej z dwóch załóg, które testowały prom Enterprise w locie w 1977. Następnie przydzielono go jako pilota rezerwowego do misji STS-1, pierwszego, testowego lotu orbitalnego wahadłowca. Pierwszym lotem w kosmos była misja STS-2 [12-14 listopada 1981], podczas której pilotował Columbię. Podczas swojego drugiego lotu z misją STS-8 był dowódcą wahadłowca Challenger, którym po raz pierwszy startowano i lądowano w nocy. Jako pilot eksperymantalny i testowy przelatał ponad 7000 godzin w różnych odrzutowcach wojskowych.

Truly opuścił NASA w 1983, aby zostać pierwszym dowódcą Centrum Kosmicznego Marynarki [Naval Space Command] w Dahlgren w stanie Virginia.