|
Uczestnik pięciu misji, w tym 115 dni na pokładzie stacji MIR.
Urodził się 3 lipca 1943 w Marianna, Floryda ale za dom uznaje Jacksonville, Floryda.
Ożeniony z Rex Kirby Johnson z South Ponte Vedra Beach, Floryda. Mają trzech synów.
W wolnych chwilach słucha muzyki klasycznej i zajmuje się projektowaniem elektroniki. Opublikował artykuły na temat tradycyjnego i cyforwego projektowania elektroniki.
Jego ojciec, James E Thagard, nie żyje; matka, Mary F. nicholson mieszka St. Peterburg, Floryda.
Ukończył Paxon Senior High School, Jacksonville, Floryda w 1961. Wstąpił na Florida State University gdzie otrzymał tytuł inzyniera a następnie magistra budowy maszyn w odpowiednio 1965 i 1966. Następnie rozpoczął naukę medycyny i otrzymał tytuł doktora medycyny na University of Texas Southwestern Medical School w 1977.
American Institute of Aeronautics and Astronautics, Aerospace Medical Association, oraz Phi Kappa Phi.
11 Air Medals, Navy Commendation Medal with Combat "V", Marine Corps "E" Award, Vietnam Service Medal, Vietnamese Cross of Gallantry with Palm.
Dr. Thagard pracował w wielu placówkach naukowo-badawczych podczas opracowywania swoich prac dyplomowych.
We wrześniu 1966 wstąpił do United States Marine Corps Reserve i już w 1967 otrzymał stopień kapitana. Rok później, 1968 zostaje pilotem US Navy latając na F-4 z VMFA-333 w bazie Marine Corps Air Station, Beaufort, South Carolina. Odbył 163 loty bojowe w Wietnamie w latach 1969-70. Powrócił do USA jako oficer uzbrojenia lotniczego VMFA-251 w bazie Marine Corps Air Station, Beaufort, South Carolina.
Thagard powrócił na studia w 1971 roku ucząc się budowy urządzeń elektrycznych oraz medycyny. Przed wstąpieniem do NASA był internistą w Department of Internal Medicine at the Medical University of South Carolina.
Spędził w powietrzu ponad 2200 godzin, większość w samolotach odrzutowych.
Został wybrany na kandydata na astronautę przez NASA w styczniu 1978. Półtora roku później, w sierpniu 1979, po zakończeniu rocznego szkolenia był gotowy do lotu jako specjalista misji.
Weteran pięciu lotów kosmicznych, w tym trwającego 115 dni pobytu na stacji MIR, ma na swoim koncie ponad 140 dni w kosmosie.
STS-7 [18-24 czerwca 1983] - drugi lot orbitalny wahadłowca Challenger, podczas którego załoga umieściła na orbicie satelity ANIK C-2 [Kanada] i PALAPA B-1 [Indonezja]; za pomocą manipulotora RMS przeprowadziła ćwiczenia z umiesczania i odzyskiwania satelitów z palety SPAS-01, przeprowadziła pierwszy lot w formacji ze swobodnie lecącym satelitą [SPAS-01]; przeprowadziła pierwsze niemiecko-amerykańskie doświadczenia na palenie OSTA-2; przeprowadziła badania w ramach eksperymentu CFES oraz MLR, oraz uzyła siedmiu Get Away Special. Podczas lotu dr. Thagard wykonał wiele testów medycznych i zebrał dane na temat zmian fizjologicznych związanych z przystosowaniem organizmu do przebywania w kosmosie. Czas trwania misji: 6d:2h:23m:59s.
STS-51B [29 kwietnia - 6 maja 1985] - misja naukowa Spacelab-3. Dr. Thagard pomagał pilotowi i dowódcy podczas wyjścia i wejścia w atmosferę. Podczas misji umieszczono na orbicie satelitę NUSAT oraz badano zachowanie 24 szczurów i dwóch małpek trzymanych w Research Animal Holding Facility [RAHF]. Do innych obowiązków załogi należało przeprowadzanie doświadczeń Geophysical Fluid Flow Cell [GFFC], Urinary Monitoring System [UMS] i Ionization States of Solar and Galactic Cosmic Ray Heavy Nuclei [IONS]. Czas trwania misji: 110 orbit; 168 godzin.
STS-30 [4-8 maja 1989] - drugi lot Thagarda. Podczas czterodniowej misji załoga umieściła na orbicie sonde Magellan, której celem była wykonanie radarowej mapy powierzchni Wenus. Ponadto, była to pierwsza amerykańska sonda planetarna od 1978 roku i pierwsza sonda planetarna wystrzelona z wahadłowca. Poza tym, załoga przeprowadziła badania przy użyciu innych ładunków, między innymi badania cieczy, doświadczenia chemiczne i obserwacje burz w atmosferze Ziemii. Czas trwania misji: 64 orbity; 97h.
STS-42 [22-30 stycznia 1992] - lot wahadłowca Discovery, w trakcie którego Thagard był dowódcą ds. załadunku. Podczas misji przeprowadzono 55 dużych doświadczeń w module labolatoryjnym International Microgravity Laboratory-1, m.in. z dziedziny przetwarzania materiałów i nauk biologicznych. W tym unikalnym orbitalnym labolatorium załoga pracowała cały czas w trybie dwuzmianowym. Badali na przykład wzrost kryształów białkowych i półprzewodnikowych w nieważkości. Wśród doświadczeń bilogicznych znalazło się m.in. badanie wpływu mikrograwitacji na rośliny, bakterie i insekty. Czas trwania misji: 128 orbit.
MIR 18 [14 marca - 7 lipca 1995] - ostatnim lotem Thagarda była misja na Mir 18, podczas której Thagard pracował jako kosmonauta-naukowiec. Podczas trwającego 115 dni pobytu na stacji Mir Thagard brał udział w 28 doświadczeniach. Chociaż start odbył się z kosmodromu Bajkonur, to powrót Thagarda nastąpił za pośrednictwem wahadłowca Atlantis.
[c]Copyright info: Dokument ten jest tłumaczeniem oficjalnej biografii. Zezwalam na użycie oraz cytowanie tego dokumentu w celach niekomercyjnych przy zaznaczeniu skąd pochodzi. Komercyjne wykorzystanie fragmentów niniejszego tłumaczenia również wymaga zaznaczenia źródła cytatu. Komercyjne wykorzystanie całego dokumentu wymaga pisemnej zgody Autora. Zajrzyj do zakładki Kontakt.
[c]Copyright info: This document is translation of Official Biographical Data. I don't want to harm anybody or violate any law by use of this document.