|
Uczestnik trzech misji
Pułkownik US Air Force w stanie spoczynku
Były astronauta NASA
Urodzony 16 maja w Cass City, Michigan.
Ożeniony; ma dorosłe dzieci.
Ukończył w roku 1963 Cass City High School w Cass City, Michigan. Otrzymał tytuły inżyniera i magistra budowy maszyn na University of Wisconsin (Madison) w 1968 i ′69, odpowiednio.
Nagrodzony Defense Superior Service Medal, Air Force Distinguished Flying Cross with 7 Oak Leaf Cluster, Defense Meritorious Service Medal, Air Medal with 20 Oak Leaf Clusters, Air Force Commendation Medal with 1 Oak Leaf Cluster, Air Force Outstanding Unit Award, Combat Readiness Medal, National Defense Service Medal, Vietnam Service Medal, Air Force Longevity Service Awards, Small Arms Expert Marksmanship Ribbon, Republic of Vietnam Campaign Medal, Republic of Vietnam Gallantry Cross. Nazwany Distinguished Graduate from Officer Training School oraz the United States Test Pilot School. Otrzymał Commanders Trophy, Outstanding Flying Trophy, Outstanding Academic Trophy, Best T-38 Pilot Award i Top Formation Pilot Award, F- 100 Barry Goldwater Top Gun Award. Magrodzony Group Achievement Award 1981 Launch and Landing Operations Team, NASA Space Flight Medals (1983, 1985, 1989), American Astronautical Society 1983 Flight Achievement Awards STS-9 (Spacelab 1), Veterans of Foreign Wars 1984 National Space Award STS-9, NASA Group Achievement Award 61-B EASE/ACCESS (1986), NASA JSC Aviation Safety Award (1987), NASA Special Achievement Award (1988), NASA Outstanding Leadership Medal (1988).
Przed NASA: Wstąpił do Air Force w 1969 po ukończeniu Szkoły Treningowej i przystąpił wstępnego szkolenia na pilota w Craig AFB, Alabama. Otrzymał swoje skrzydła i przydział pilota w Uzupełniającej Jednostce Szkoleniowej F-100 w Luke AFB, Arizona. W marcu 1971 został pilotem mysliwca F-100 w ramach 352. Taktycznej Eskadry Myśliwców w Phan Rang Air Base, Republika Wietnamska. Powrócił do Stanów w sierpniu tego samego roku i udał się do George AFB, Kalifornia, gdzie był uczniem Uzupełniającej Jednostki Szkoleniowej F-4. Następnie został wysłany do 25. Taktycznej Eskadry Myśliwców w Ubon AFB, Tajlandia, gdzie uczestniczył w misjach bojowych. Kwiecień 1973 przynosi Shaw′owi przydział do 20. Treningowej Eskadry Taktycznej Myśliwców, George AFB na stanowisko instruktora pilotażu F-4. Uczęszczał do USAF Test Pilot School w Edwards AFB od czerwca 1975 do 1976.
Po zakończeniu szkolenia pozostał w bazie jako pilot 6512. Esksry Testowej. Pomiędzy sierpniem 1977 a czerwcem 1978 był instruktorem USAF Test Pilot School.
Spędził w powietrzu ponad 5000 w ponad 30 typach maszyn, z czego 644 w trakcie lotów bojowych.
Po NASA: W 1996, po 27 latach w NASA i US Air Force zaczął pracę dla koncernu Rockwell. W grudniu 1966, po przejęciu Rockwella, Shaw stał się pracownikiem Boeinga. Początkowo na stanowisku Dyrektora Ważnych Programów Grupy Kosmiczno-Obronnej Boeinga, niedługo jednak zostaje wicedyrektorem i zarządcą programu Systemu Zaopatrzenia w Energię ISS w Rocketdyne Propulsion and Power. Kontrakt obejmował opracowanie, testowanie, ocenę i produkcję systemu zaopatrzenia energetycznego, który jest stopniowo montowany na ISS.
Następnie pracował jako menedżer ds. elementów lotniczych i podsystemów ISS w ramach grup zadaniowych Boeinga w Huntsville, Alabama, Canoga Park i Huntington Beach, California, gdzie zajmował się projektowaniem, testowaniem, oceną, produkcją i przygotwaniem do startu sprzętu i oprogramowania. Następnie został wice-dyrektorem i zastępcą menedżera programu ds. technicznych ISS. Na tym stanowisku zapewniał odpowiednie wsparcie technicze zarządowi NASA w trakcie bieżącej pracy przy projekcie ISS.
Kolejnym stanowiskiem jest posada wice-dyrektora i menedżera generalnego ds. ISS, gdzie był odpowiedzialny za prowadzenie wielokorporacyjnego zespołu przemysłowego w projektowani, opracowywaniu, testowaniu i wystrzeleniu amerykańskiego modułu labolatoryjnego. Boeing jest głównym wykonawcą i dostawcą wposażenia i oprogramowania.
Aktualnie jest Głównym Przedstawicielem Operacyjnym United Space Alliance. Objął to stanowisko w połowie 2003 roku i jest odpowiedzialny przede wszystkim za bieżące działania i całość zarządzania USA, głównego wykonawcę programu wahadłowców.
Został wybrany na astronaute w styczniu 1978. Po katastrofie Challengera uczestniczył w pracach Prezydenckiej Komisji Rogera badającej przyczyny wypadku. Nastepnie był członkiem zespołu odpowiedzialnego za zwiększenie bezpieczeństwa wahadłowca pierwszej misji "Return to Flight". Jako Menedżer Programu Wahadłowca Kosmicznego [Space Shuttle Program Manager] w połowie lat ′90-tych ograniczył znacznie koszty i zwiększył efektywność misji promu.
Opuścił Cetrum Kosmiczne im. Johnsona w październiku 1989 aby zająć wykonawcze w Kwaterze Głównej NASA przy przy zastępcy dyrektowa Operacji Wahadłowców Kosmicznych w KSC. Jako zarządca operacji, był odpowiedzialny za wszystkie aspekty operacji wahadłowca z dostępem na Poziomie II na czas pomiędzy opuszczeniem przez orbiter kompleksu Orbiter Processing Facility (OPF), aż do powrotu do kompleksu. Właśnie Shaw podejmował ostateczną decyzję o starcie i przewodczyłył Zespołowi Zarządzającemu Misji.
Następny stanowiskiem był fotel Zastępcy Zarządcy Programu Wahadłowca w KSC z ramienia kwatery głównej NASA. W tym momencie zakres odpowiedzialności zwiększył się prowadzenia całego programu wahadłowców. Niedługo potem nie odpowiadał już nawet przed Dyrektorem programu - sam się nim stał. Oprócz poprzednich zadań, zajmował się teraz wszystkimi elementami wahadłowca, od silników SRB począwszy, poprzez infrastrukturę naziemną, na planowaniu operacji zakończywszy.
Zanim przyjął stanowisko w United Space Alliance na moment powrócił do NASA. Był wice-dyrektorem oraz głównym zarządcą Zintegrowanych Systemów Obronnym NASA Systems. Jako pracownik wykonawczy z ramienia Houston był odpowiedzialny za zarządzanie i wykonywanie programów.
STS-9⁄SL-1 [28 listopada - 8 grudnia 1983] Interdyscyplinarna, międzynarodowa misja naukowa, podczas której przeprowadzono wiele doświadczeń i obserwacji z nauk biologicznych, przetwarzania materiałów, obserwacji Ziemii, astronomii, badań Słońca, badań atmosfery oraz badań plazmy.
STS-61B [26 października - 3 grudnia 1985] Nocny start wahadłowca Atlantis. Shaw dowodził misją, podczas której załoga umieściła na orbicie satelity telekomunikacyjne MORELOS-B, AUSSATT II i SATCOM K-2, przeprowadziła 2 sześciogodzinne spacery prezentujące możliwości montażu orbitalnego za pomocą wyposażenia EASE⁄ACCES, wykonała badania CFES dla firmy McDonnel Douglas, przeprowadziła doświadczenia zlecone przez rząd Meksyku, i przetestowała Eksperymentalny Autopilot Cyfrowy. W trakcie lotu w ładowni znajdował się najcięższy spośród poprzednich ładunek. Czas trwania misji: 108 orbit; 165 godzin.
STS-28 [8-13 sierpnia 1989] Kolejny lot dowodzony przez Brewstera Shaw′a. W ładowni znajdował się tajny ładunek Departamentu obrony [DoD] i kilka mniej istotnych ładunków. Czas trwania misji: 80 orbit; pięć dni.
[c]Copyright info: Dokument ten jest tłumaczeniem oficjalnej biografii. Zezwalam na użycie oraz cytowanie tego dokumentu w celach niekomercyjnych przy zaznaczeniu skąd pochodzi. Komercyjne wykorzystanie fragmentów niniejszego tłumaczenia również wymaga zaznaczenia źródła cytatu. Komercyjne wykorzystanie całego dokumentu wymaga pisemnej zgody Autora. Zajrzyj do zakładki Kontakt.
[c]Copyright info: This document is translation of Official Biographical Data. I don't want to harm anybody or violate any law by use of this document.