|
Uczestnik sześciu misji
Urodzony 19 sierpnia 1935 w Bostonie, Massachustetts, ale za dom uważa Lexington, Kentucky.
Żyje samotnie. Szóstka dzieci, z których jedno nie żyje.
W wolnych chwila gra w szachy, zajmuje się pilotażem, ogrodnictwem, krytyką literacką, komputerami, skokami na spadochronie, fotografią, czytaniem, biegami, nurkowaniem i lotnictwem.
Ukończył St. Mark's School, Southborough, Massachusetts w 1953. Otrzymał tytuł licencjata ze statystyki matematycznej na Syracuse University w 1958; MBA z analizy operacyjnej i programowania komputerów na University of California w Los Angeles w 1959. Licencjat z chemii na Marietta College w 1960. Doktorat z medycyny Columbia University w 1964. Magisterium z z fizjologii i biofizyki University of Kentucky w 1966 oraz magister literaturoznawstwa University of Houston w 1987.
Alpha Kappa Psi, American Association for the Advancement of Science, Beta Gamma Sigma, Civil Aviation Medical Association, Flying Physicians Association, International Academy of Astronautics, Marine Corps Aviation Association, National Aeronautic Association, National Aerospace Education Council, National Geographic Society, Navy League, New York Academy of Sciences, Omicron Delta Kappa, Phi Delta Theta, Soaring Club of Houston, Soaring Society of America, United States Parachute Association.
National Defense Service Medal oraz Outstanding Unit Citation jako członek United States Marine Corps Squadron VMA-212 (1954); United States Air Force Post-doctoral Fellowship (1965-1966); National Heart Institute Post-doctoral Fellowship (1966-1967); Reese Air Force Base Commander's Trophy (1969); American College of Surgeons I.S. Ravdin Lecture (1973); NASA Exceptional Service Medals (1974 i 1986); Flying Physicians Association Airman of the Year Award (1974 i 1983); NASA Space Flight Medals (1983, 1985, 1989, 1991, 1993, 1996); NASA Distinguished Service Medal (1992).
W 1953 wstąpił do Korpusu Marines, gdzie był elektrykiem lotniczym i technikiem oprzyrządowania. Podczas przydziału w Korei, Japoni oraz na Hawajach był dowódca załogi myśliwców. Służył również na pokładzie lotniskowka USS Wasp na Dalekim Wschodzie.
Przelatał ponad 17700 godzin w 160 róznych typach maszyn cywilnych i wojskowych, z czego 7500 w odrzutowcach. Ma uprawnienia instruktorskie do nauki pilotażu, oprzyrządowania, latania na szybowcach i pilotażu transportowego. Doświadczony spadochroniaż - wykonał ponad 500 skoków, z czego ponad 100 w programie badania aerodynamiki ludzkiego ciała.
Był zatrudniony jako matematyk i analityk w firmie Eastman Kodak w 1958
Odbywał staż chirurgiczny centrum medycznym uniwersytetu w Lexington w latach 1964-65 i kontynuował zatrudnienie w tym miejscu współpracując z U.S. Air Force [1965-66] nad medycyna i fizjologią lotniczą, oraz jako współpracownik National Heart Institute [1966-67] jako wykładowca i badacz zagadnień związanych z fizjologią serca. W latach 1967-1989 kontunuje pracę kliniczną w Denver General Hospital jako niepełnoetatowy chirurg oraz na pół etatu jako wykładowca fizjologii i biofizyki na University of Kentucky Medical Center
Napisał 25 istotnych prac naukowych z dziedzin takich jak medycyna lotnicza, regulacja temperatury organizmu, fizjlogia i chirurgia.
Dr. Musgrave został wybrany jako naukowiec-astronauta przez NASA w sierpniu 1967. Ukończył szkolenie i rozpoczął prace badawczo-konstrukcyjne w programie Skylab. Był rezerwowym pilotem pierwszej misji Skylaba oraz zajmował stanowisko CAPCOM podczas drugiej i trzeciej misji. Uczestniczył w projektowaniu całego wyposażenia używanego podczas spacerów kosmicznych w programie wahadłowców - kombinezonów, systemów podtrzymywania życia, śluz powietrznych i osobistych jednostek manewrowych. W latach 1979-82 i 1983-84 był pilotem doświadczalnym w programie integracji awioniki wahadłowców w JSC. Był głównym łącznościowcem z załogami [CAPCOM] misji STS-31, STS-35, STS-36, STS-38 i STS-41. Był specjalistą misji podczas lotów STS-6 w 1983, STS-51F⁄Spacelab-2 w 1985, STS-33 w 1989 i STS-44 w 1991, a także dowódca ds. ładunku w misji STS-61 w 1993 oraz specjalistą misji STS-80 w 1996.
Weteran sześciu lotów kosmicznych, spędził w kosmosie 1281 godzin, 59 minut i 22 sekundy.
Dr. Musgrave opuścił NASA w 1997.
STS-6 [4-9 kwietnia 1983] - pierwsza misja wahadłowca Challenger. Podczas dziewiczego lotu promu załoga przeprowadziła pierwszy spacer kosmiczny w programie wahadłowców [Musgrave i Don Peterson] w celu przetestowania kombinezonów kosmicznych i procedur konstrukcyjno-naprawczych. Ponadto po raz pierwszy uzyto silników IUS do wyniesienia satelity. Czas trwania misji: 5d:23m:42s.
STS-51F⁄Spacelab-2 [29 lipca - 6 sierpnia 1985] - Była to pierwsza misja poświęcona wyłącznie Spacelabowi oraz pierwsza misja, w trakcie której użyto Spacelab Instrument Pointing System (IPS). Przeprowadzono 13 dużych doświadczeń z astronomii, astrofizyky i biologii. W trakcie misji Dr. Musgrawe służyl jako inżynier podczas startu i powrotu, a także jako pilot w trakcie manewrów orbitalnych. Czas trwania misji: 7d:22h:45m:26s.
STS-33 [22-27 listopada 1989] - tajna misja departamentu obrony [DoD] z nocnym startem wahadłowca Discovery. Czas trwania: 79 orbit; 5d:7m:32s.
STS-44 [24 listopada - 1 grudnia 1991] - ta misja również rozpoczęła się nocą. Jej głównym celem było umieszczenie na orbicie satelity Defense Support Program (DSP), który za pomocą silników rakietowych IUS osiągnął wyższą orbitę. Ponadto załoga przeprowadziła dwa doświadczenia Military Man in Space i badania medyczne przydatne w późniejszych, wydłużonych misjach wahadłowców. Cas trwania misji: 110 orbit; 6d:22h:50m:42s
STS-61 [2-13 grudnia 1993] - pierwsza misja naprawcza Kosmicznego Teleskopu Hubble′a. Podczas tego prawie 11-dniowego lotu odbyła się rekordowa liczba pięciu spacerów kosmicznych, dzięki któym Teleskop stał się w pełni sprawny. Dr. Musgrave uczestniczył w trzech spacerach. Czas trwania misji: 163 orbity; 10d:19h:59m.
STS-80 [19-listopada - 7 grudnia 1996] - załoga na pokładzie wahadłowca Columbia wyniosła na orbitę satelity Wake Shield Facility (WSF) oraz the Orbiting Retrievable Far and Extreme Ultraviolet Spectrometer (ORFEUS). Dryfujący w przestrzeni HSF produkował płatki na których oparto nadprzewodniki i inną elektronikę. ORFEUS natomiast, zamontowany na palecie wielokrotnego użytku Shuttle Pallet Satellite badał pochodzenie i tworzenie się gwiazd. Czas trwania misji: 278 orbit [rekord]; 17d:15h:53m.
[c]Copyright info: Dokument ten jest tłumaczeniem oficjalnej biografii. Zezwalam na użycie oraz cytowanie tego dokumentu w celach niekomercyjnych przy zaznaczeniu skąd pochodzi. Komercyjne wykorzystanie fragmentów niniejszego tłumaczenia również wymaga zaznaczenia źródła cytatu. Komercyjne wykorzystanie całego dokumentu wymaga pisemnej zgody Autora. Zajrzyj do zakładki Kontakt.
[c]Copyright info: This document is translation of Official Biographical Data. I don't want to harm anybody or violate any law by use of this document.