Thomas K. Mattingly II

Uczestnik trzech misji
Emerytowany kontradmirał US Navy, były astronauta NASA
Urodzony w Chicago w stanie Illinois 17 marca 1936 roku. Jedyny syn jest już dorosły.

Wykształcenie

Absolwent Miami Edison High School w Miami na Florydzie; otrzymał w 1958 tytał inżyniera lotniczego uniwersytetu stanowego Auburn University.

Organizacje

Należy do [associate fellow] Amerykańskiego Intytutu Lotnicta i Astronautyki [American Institute of Aeronautics and Astronautics]; czlonek [fellow] Amerykańskiego Stowarzyszenia Astronautycznego [American Astronautical Society] oraz uczestnik [member] Stowarzyszenia Pilotów Doświadczalnych [Society of Experimental Test Pilots] oraz Instytutu Marynarki Stanów Zjednoczonych [U.S. Naval Institute].

Odznaczenia

Department of Defense Distinguished Service Medal (1982); NASA Distinguished Service Medals (2); JSC Certificate of Commendation (1970); JSC Group Achievement Award (1972); Navy Distinguished Service Medal; Navy Astronaut Wings; SETP Ivan C. Kincheloe Award (1972); Delta Tau Delta Achievement Award (1972); Auburn Alumni Engineers Council Outstanding Achievement Award (1972); AAS Flight Achievement Award for 1972; AIAA Haley Astronautics Award for 1973; Federation Aeronautique Internationale's V. M. Komarov Diploma in 1973.

Kariera

Zanim zgłosił się do służby w Centrum Kosmicznym im. Johnsona, był uczniem w szkole pilotów doświaczalny Air Force [Air Force Aerospace Research Pilot School].

Mattingly rozpoczął swoją karierę w marynarce jako oficer w 1958 i otrzymał swoje skrzydełka pilota w 1960. Wtedy przydzielono go do VA-35 i pilotował A1H z pokładu lotniskowca USS Saratoga w latach 1960-63. W lipcu 1963 przeniesiono go na pokład USS Franklin D. Roosevelt, gdzie latał A3B przez dwa lata.

Kariera w NASA

Mattingly jest jednym z 19 astronautów wybranych przez NASA w kwietniu 1966 roku.

Pracował jako członek ekipy naziemnej podczas misji Apollo 8 i 11. Był także przedstawicielem astronautów przy projektowaniu oraz testowaniu kombinezonów kosmicznych i "plecaka" [EMU] dla misji Apollo.

Został wyznaczony do pilotowania modułu dowodzenia w misji Apollo 13, ale wycofano jego przydział na 72 godziny przed startem z powodu choroby.

Ma na swoim koncie przelatanych 7200 godzin, z czego 5000 w odrzutowcach.

Od stycznia 1973 do marca 1978, Mattingly pracował jako kierownik biura astronautów programu STS [head of astronaut office support to the STS]. Następnie przeniesiono go na stanowisko asystenta techniczego ds. testu lotniczego menedżera programu testowego lotu orbitalnego [technical assistant for flight test to the Manager of the Orbital Flight Test Program]. Pomiędzy grudniem 1979 a kwietniem 1981 kierował w biurze astronautów grupą do spraw wyjścia i wejścia w atmosferę [??astronaut office ascent/entry group]. Był również przydzielony jako rezerwowy dowódca dla misji STS-2 oraz STS-3 - drugiego i trzeciego testowego lotu orbitalnego Columbii. Od czerwca 1983 do maja 1984 pracował jako kierownik grupy wsparcia departamentu obrony biura astronautów [??Astronaut Office DOD Support Group]

Weteran trzech lotów kosmicznych, Mattingly może pochwalić się spędzeniem w kosmosie 504 godzin, w tym godziny i 13 minut spaceru kosmicznego podczas lotu Apollo 16. Był pilotem modułu dowodzenia lotu Apollo 16 [16-27 kwietnia 1972], dowódcą misji STS-4 [26 czerwca-4 lipca 1982] oraz STS-51C [24-27 stycznia 1985].

Kapitan Mattingly opuścił NASA w 1985 roku.

Loty kosmiczne

Apollo 16 [16-27 kwietnia 1972] była piątym załogowym lądowaniem na Księżycu. Wśród załogi byli: John W. Young (dowódca), Ken Mattingly (pilot modułu dowodzenia) oraz Charles M. Duke Jr (pilot modułu księżycowego). Celem misji Apollo 16 było zebranie próbek gruntu księżycowego z lokalizacji w pobliżu kratera Descartes. Podczaa, gdy instrumenty na pokładzie modułu dowodzenia "Casper" przeprowadzały fotograficzne i geochemiczne badania okolic równika Księżyca. Przeprowadzono 26 doświadczeń zarówno z orbity jak i powierzchni. Główny nacisk położono na użycie człowieka jako orbitalnego obserwatora wykorzystującego unikalne właściwości ludzkiego oka i zwykłą ciekawość. Pomimo zakończenia misji Apollo 16 o dzień wcześniej ze względu na kilka usterek na pokładzie statku, wszystkie główne cele misji osiągnięto dzięki wsparciu ekipy naziemniej i były możliwe dzięki najbardziej rygorystycznemu planowaniu z wszystkich dotychczasowych misji Apollo.

STS-4 [27 czerwca-4 lipca 1982]- czwarty i ostatni orbitalny lot testowy wahadłowca Columbia. Mattingly był dowódcą misji z Henrym H. Hartsfieldem na stanowisku pilota. Przeznaczeniem siedmiodniowej misji była dalsza weryfikacja faz wejścia i zejścia z orbity; kontynuowanie badań nad efektami dłougoterminowego wpływu ekstramalnych temperatur na podsystemy orbitera oraz przeprowadzenie badań związanych z wywołaniem w luku ładunkowym zanieczyszczeń. Dodatkowo, załoga przeprowadziła kilka eksperymantów naukowych zarówno na pokładzie orbitera, jak i w luku ładunkowym. Między innymi eksperymenty Continuous Flow Electrophoresis System, których zadaniem było badanie oddzielania się substancji organicznych w płynach pod wpływem zmiany ich powierzchniowego ładunku elektrycznego. Eksperyment ten przetarł szlaki jako pierwsze komercyjne wykorzystanie unikalnych właściwości kosmosu. Załoga ma na swoim koncie również przprowadzenie naprawy, która pozwoliła im aktywować "Get Away Special" - dziewięć eksperymentów dotyczących m.in. zachowania się i wzrostu alg w nieważkości i badań genetycznych. W trakcie misji STS-4 Columbia wykonała 112 okrążeń Ziemii. Czas trwania misji: 169h:11m:11s

Misja STS-51C [24-27 stycznia 1985]- Pierwsza misja Departamentu Obrony; załoga: Ken Mattingly (dowódca), Loren Shriver (pilot), Jim Buchli oraz Ellison Onizuka (specjaliści misji) oraz gary Payton (specjalista ds. ładunku). STS-51C wypełniła założenia swojej misji, do których należało m.in. umieszczenie na orbicie zmodyfikowanego pojazdu przewożonego w ładowni Discovery Inertial Upper Stage (IUS).