Wendy B. Lawrence Uczestniczka czterech misji Kapitan US Navy Urodzona 2 lipca 1959 w Jacksonville w stanie Floryda. W wolnych chwilach biega, pływa łódką i uczestniczy w triatlonach.

Wykształcenie

Ukończyła Fort Hunt High School, Alexandria, Virginia w 1977; otrzymała tytuł inżyniera z inżynierii oceanicznej U.S. Naval Academy w 1981; tytuł magistra inżynierii oceanicznej Massachusetts Institute of Technology [MIT] Woods Hole Oceanographic Institution [WHOI] z 1988

Organizacje

Phi Kappa Phi; Association of Naval Aviation; Women Military Aviators; Naval Helicopter Association.

Odznaczenia

Odznaczona Defense Superior Service Medal, Defense Meritorious Service Medal, NASA Space Flight Medal, Navy Commendation Medal oraz Navy Achievement Medal. Nagrodzona National Navy League’s Captain Winifred Collins Award za doskonałe dowództwo (1986).

Kariera

Lawrence ukończyła Akademię Marynarki Wojennej [United States Naval Academy] w 1981. Absolwentka renomowanej szkoły lotniczej, dostała przydział na pilota maryunarki w czerwcu 1982. Przelatała ponad 1500 godzin w sześciu róznych typach helikopterów i ma ponad 800 lądowań na pokładach statków. Gdy stacjonowało w szóstej pomocniczej eskadrze helikopterów bojowych [Helicopter Combat Support Squadron SIX (HC-6)], była pierwszą z dwóch kobiet pilotów z długoletnim przydziałem do lotniskowca na Oceanie Indyjskim. Po uzyskaniu tytułu magistra, przydzielono ją do eskadry helikopterów zwalczających łodzie podwodne [Helicopter Anti-Submarine Squadron Light THIRTY]jako oficer dowodzącą odziału specjalnego Alpha. W październiku 1990 roku została przeniesiona do U.S. Naval Academy gdzie pracowała jako nauczycielka w-fu oraz opiekunka żeńskich grup rekrutów.

Kariera w NASA

Wybrana przez NASA w marcu 1992, Lawrence zgłosiła się do JSC w siepniu 1992. Przeszła roczne szkolenie i posiada pełne kwalifikacje do lotu na stanowisku specjalisty misji. Do dzisiaj, jej techniczne przydziały w biurze astronautów obejmują: weryfikację oprogramowania sterującego lotem w labolatorium integracji awioniki wahadłowca [Shuttle Avionics Integration Laboratory (SAIL)], asystentka oficera treningowego biura astronautów [Astronaut Office Assistant Training Officer] i przedstawicielka biura astronautów ds. trenowingu i wsparcia załog Stacji Kosmicznej [Astronaut Office representative for Space Station training and crew support].

Była w kosmosie z misja STS-67 [2-18 marca 1995]. Następnie była dyrektorka operacji NASA w Centrum Treningu Kosmonautów im. Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku pod Moskwą w celu koordynacji działań w związku z programem Shuttle/Mir. We wrześniu 1996 rozpoczęła trening w związku z przydziałem załogi rezerwowej czteromiesięcznej zmiany na stacji Mir. Z powodu jej wiedzy i doświadczenia związanego z systemami stacji Mir i logistyki transferu załóg dla Stcji Mir leciała z misją STS-86 [25 września-6 października 1997] i STS-91 [2-12 czerwca 1998]. Weteranka trzech lotów kosmicznych ma na swoim koncie ponad 1225 godzin spędzonych w kosmosie.

Aktualnie przydzielona do misji STS-114 "Return to Flight", która przetestuje nowe procedury bezpieczeństwa i kontroli orbitera oraz dostarczy zaopatrzenie na stację kosmiczną

Loty w kosmos

STS-67 [2-18 marca 1995] - drugi lot obserwatorium ASTRO, wyjątkowego zestawu trzech teleskopów. Podczas 16-dniowej misji załoga przeprowadziła długotrwałe obserwacje bdające w ultrafiolecie ciekawych niewielkich obiektów astronomicznych oraz polaryzacji spektrum ultrafioletowego gorących gwiazd i odległych galaktyk. Czas trwania misji: 399h:9m

STS-86 [25 września-6 października 1997] - siódme zbliżenie i dokowanie do stacji Mir. Wśród celów misji znalazły się m.in.: wymiana amerykańskiej załogi stacji, wyjście w przestrzeń Scotta Parazynski′ego i Vladimira Titowa w celu odzyskania i zawiezienia na Ziemię wyposażenia i rezultatów czterech eksperymentów rozstawionych w przestrzeni w okolicy stacji Mir w trakcie misji STS-76 oraz dostarczenie stacji Mir ok. 4,7 tony wyposażenia naukowego i zaopatrzenia. Czas trwania misji: 169 okrążeń Ziemi w 259h:21m.

STS-91 [2-12 czerwca 1988] - dziewiąte i ostatnie dokowanie wahadłowca i zamknięcie fazy pierwszej programu rosyjsko-amerykańskiego. Czas trwania misji: 235h:54m

STS-114 [26 lipca - 9 sierpnia 2005] był pierwszą z dwóch zaplanowanych misji "Return to Flight". Podczas lotu prom Discovery dostarczył na stację zaopatrzenie w module logistycznym MPLM "Raffaello". Załoga w trakcie trzech spacerów kosmicznych przetestowała nowe procedury oceny stanu wahadłowca, procedury naprawcze, zamontowała na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej platformę ESP oraz wymieniła uszkodzony żyroskop.