Owen K. Garriott

Uczestnik dwóch misji
Były astronauta NASA

Urodzony 22 października 1930 w Enid, Oklahoma.





Wykształcenie

Ukończył w 1948 Enid High School. Otrzymał tytuł inżyniera elektryki na University of Oklahoma w 1953 oraz tytł magistra i doktora inżynierii elektrycznej na Stanford University w 1957 i 1960, odpowiednio. Ukończył roczne szkolenie U.S. Air Force Pilot Training Program w 1966 uzyskując kwalifikacje na pilota samolotów odrzutowych.

Organizacje

American Astronautical Society, American Institute of Aeronautics and Astronautics, Institute of Electrical and Electronic Engineers, American Geophysical Union, American Association for the Advancement of Science, Association of Space Explorers, Astronaut Scholarship Foundation.

Odznaczenia i nagrody

National Science Foundation Fellowship, 1960-61; NASA Distinguished Service Medal, 1973; Collier Trophy for 1973; Federation Aeronautique International, Komarov Diploma for 1973; Goddard Memorial Trophy for 1975; NASA Space Flight Medal, 1983. Oklahoma Hall of Fame (1980), Oklahoma Air and Space Hall of Fame (1980), U.S. Astronaut Hall of Fame (1997), Oklahoma Military Hall of Fame (2000) oraz Enid Public Schools Hall of Fame (2001). Honorowy doktorat na Phillips University, Enid, Oklahoma, 1973.

Kariera

Przed NASA: Służył jako oficer ds. elektroniki w US Navy w latach 1953-56. Od 1961 do 1965 był asystentem profeora, a następnie wykładowcą na wydziale inzynierii elektrycznej Uniwersytetu Stanford. Po uzyskaniu doktoratu prowadził badania z fizyki jonosfery i opublikował [samodzielnie oraz we współpracy z innymi badaczami] ponad 45 prac naukowych i książek, głównie z fizyki i dziedzin pokrewnych.

Po NASA: Po opuszczeniu NASA w czerwcu 1986, był konsultantem wielu firm lotniczych oraz członkiem kilku komitetów badawczych NASA oraz Narodowej Rady Badawczej [NRC]. Pomiędzy styczniem 1988 a czerwcem 1993 był wice-dyrektorem Działu Programów Kosmicznych w firmie Teledyne Brown Engineering. Zatrudniający ponad tysiąc osób oddział przedsiębiorstwa zajmował integracją wyposażenia dla wszystkich misji Spacelaba w Centrum Lotów Kosmicznych im. Marshalla [MSFC] i odegrał znaczącą rolę w opracowywaniu amerykańskiego modułu labolatoryjnego dla ISS.

Poświęca się również działalności społecznej w swoim mieście. Jest m.in. współzałożycielem Fundacji Nauki i Kultury miasta ENIS. Ostatnio został adjunktem labolatorium biologii strukturalnej na University of Alabama in Huntsville, gdzie zajmuje się badaniem bakterii ekstremofilmych i hipertermofilnych, m.in. organizmów które przeżyły na pokładzie stacji Mir, ale także mikrobów z dna oceanów. Był również uczestnikiem trzech wypraw na Antarktydę, w trakcie których odnalazł 20 meteorytów.

Kariera w NASA

W 1965 był w pierwszej, sześcioosobowej grupie kandydatów na naukowców-astronautów wybranych przez NASA. Brał udział w misji Skylaba w 1973 roku, oraz locie STS-9 w 1983 roku.

Pomiędzy wyprawami kosmicznymi przez rok studiował na Uniwersytecie Stanford [1975-76] oraz zajmował stanowisko zastępcy dyrektora Działu Nauki i Zastosowań w Centrum Kosmicznym im. Johnsona [1974-75, 76-78]. Na póżniejszych stanowiskach był odpowiedzialny za całokształt badań z zakresu fizyki w JSC. W latach 1984-86 zajmował stanowisko Naukowca Projektu w Biurze Projektowym Stacji Kosmicznej [Project Scientist in the Space Station Project Office], gdzie pracował z naukowcami z różnych placówek [nie tylko NASA] i doradzał Zarządcy Projektu w kwestiach naukowych związanym z projektowaniem stacji.

Loty kosmiczne

Skylab SL-3 [28 lipca - 25 września 1973] Lot który ustanowił ówczesny światowy rekord długości pobytu na orbicie [59d:11h:09m:4s]. W trakcie misji przeprowadzono badania Słońca, zasobów Ziemii oraz biologiczne, związane z adaptacją organizmu ludzkiego do stanu nieważkości.

STS-9⁄SL-1 [28 listopada - 8 grudnia 1983] Drugi lot orbitalny Garriotta - interdyscyplinarna, międzynarodowa misja naukowa. Przeprowadzono ponad 70 różnych doświadczeń z sześciu różnych dziedzin, głównie w calu zaprezentowania możliwości Spacelaba. Garriot, z identyfikatorem W5LFL, w trakcie misji był operatorem pierwszej amatorskiej stacji krótkofalarskiej w kosmosie. Wydarzenie przetarło szlaki - w wielu późniejszych misjach wahadłowców, na Stacji Mir oraz na ISS "Alpha" znalazły się urządzenia krótkofalarskie.


[c]Copyright info: Dokument ten jest tłumaczeniem oficjalnej biografii. Zezwalam na użycie oraz cytowanie tego dokumentu w celach niekomercyjnych przy zaznaczeniu skąd pochodzi. Komercyjne wykorzystanie fragmentów niniejszego tłumaczenia również wymaga zaznaczenia źródła cytatu. Komercyjne wykorzystanie całego dokumentu wymaga pisemnej zgody Autora. Zajrzyj do zakładki Kontakt.

[c]Copyright info: This document is translation of Official Biographical Data. I don't want to harm anybody or violate any law by use of this document.


[Wróć do Biografii] [Wróć do strony głównej]