Charles J. Camarda Uczestnik jednej misji. Urodzony 8 maja 1952 roku w Queens, NY. Ożeniony z Melindą Miller, mają razem czwórkę dzieci. W wolnych chwilach gra w racquetball, biega i podnosi ciężary. Jego rodzice, Ray i Jack Camarda nadal mieszkają w Queens w Nowym Jorku.

Wykształcenie

Ukończył Archbishop Molloy High School w Jamajce, stan Nowy Jork [!!!] w 1970. Otrzymał tytuł inżyniera techniki kosmicznej uczelni Polytechnic Institute of Brooklyn w 1974 roku. Tytuł magistra nauk inżynieryjnych [engineering science] na George Washington University w 1980 i doktorat z techniki kosmicznej na Virginia Polytechnic Institute and State University w 1990.

Organizacje

Członek stowarzyszony [associate fellow] American Institute of Aeronautics and Astronautics.

Odznaczenia

NASA Certificates of Recognition (12); Sustained Superior Performance Awards (2); Special Achievement Awards (2); Technology Commercialization Awards (2); Space Station Program Team Excellence Award; NASA Group Achievement Award; NASA Superior Accomplishment Award; NASA Honor Award; Research and Development 100 Award od Industrial Research Magazine za jedną ze stu najważniejszych technicznych innowacji 1983 - chłodzonego ciepłowodami panelu wielowarstwowego.

Kariera w NASA

Po otrzymaniu tytułu inżyniera na Politechnice Brooklińskiej, Camarda rozpoczął pracę dla działu badawczego NASA Langley Research Center, Hampton, Virginia w 1974. Był naukowcem w dziale badania struktry termicznej działu materiałowo-strukturowego [Thermal Structures Branch of the Structures and Materials Division] i był odpowiedzialny za sprawdzenie możliwości wykonania chłodzonych ciepłowodami krawędzi natarcia skrzydeł wahadłowca poprzez analizę, eksperymenty labolatoryjne i za pomocą testów aerodynamicznych w wysokotemperaturowym tunelu aerodynamicznym wydziału w Langley. Przeprowadził badania aerodynamiczne i eksperymentalne ciepłowodów, mechanizmów struktury, przewodnictwa cieplnego oraz optymalizacji wymiarów samolotów i pojazdów kosmicznych.

Dzięki pracy w Langley, Camarda napisał swoje prace- magisterską na temat mechaniki struktur wielowarstwowych zróżnicowanych temperaturach i doktorat na temat zaawansowanego metod przewidywania przejść temperaturowych i zachowania się struktur. W

W 1989 Camardę wybrano do przewodniczenia zespołowi testowania materiałów i struktur programu samolotu kosmicznego, gdzie był odpowiedzialny za ocene matariałów i struktur dla projektu samolotu naddźwiękowego zdolnego do wejścia na orbitę. Camardę wybrano również na szefa oddziału struktur termicznych [Thermal Structures Branch (TSB)] w 1994, gdzie był odpowiedzialny za ekipę inżynierów badawczych, dwa ważne, przyszłościowe projekty - badania wysokich prędkości [high-speed research (HSR)] oraz pojazdu wielokrotnego użytku [reusable launch vehicle (RLV)] i kilka obiektów badawczych zajmujących się testami struktur, łącznie z labolatorum struktur termicznych. Niektórymi z wazniejszych zadań było opracowanie wytrzymałych, lekkich systemów osłon termicznej wykonanych z metalu, oraz zaawansowanych krawędzi natarcia opartych o materiały węglowe i ciepłowody prowadzące do zbiorników kriogenicznych wielokrotnego użytku oraz kompozytowej, opartej na graficie struktury bazowej dla RLV

Camarda otrzymał 21 nagród NASA za innowacje techniczne i ich wdrożenia. Otrzymał również nagrodę magazynu Industrial Research Magazine dla stu najlepszych badaczy z dziedziny technologicznej za rok 1983 za "chłodzony ciepłowodami panel wielowarstwowy". Jest posiadaczem 7 patentów.

Wybrany na kandydata na astronautę przez NASA w kwietniu 1996 rku, dr Camarda przybył do JSC w sierpniu 1996. Po ukończeniu dwuletniego szkolenia ma wszystkie kwalifikacje niezbędnedo lotu na stanowisku specjality misji. Pierwotnie wykonwał zadania techniczne w oddziale systemów i operacji statków kosmicznych biura astronautów [Astronaut Office Spacecraft Systems/Operations Branch]. Ostatnio przydzielono go do załogi rezerwowej ósmej ekspedycji na stację kosmiczną.

Loty w kosmos

STS-114 [26 lipca - 9 sierpnia 2005] był pierwszą z dwóch zaplanowanych misji "Return to Flight". Podczas lotu prom Discovery dostarczył na stację zaopatrzenie w module logistycznym MPLM "Raffaello". Załoga w trakcie trzech spacerów kosmicznych przetestowała nowe procedury oceny stanu wahadłowca, procedury naprawcze, zamontowała na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej platformę ESP oraz wymieniła uszkodzony żyroskop.