Vance DeVoe Brand Uczestnik czterech misji. Były astronauta NASA Urodzony 9 maja 1931 w Longmont, Kolorado. Ożeniony z Beverly Ann Whitnel. Mają dwie córki i czterech synów. W wolnych chwilach biega dla zachowania kondycji, urządza piesze wycieczki, jeździ na nartach i obozuje.

Wykształcenie

Ukończył Longmont High School, Longmont, Colorado. Otrzymał tytuł licencjata biznesu na University of Colorado w 1953 roku oraz tytuł inżyniera techniki lotniczej na tym samym uniwersytecie w 1960. Pracę magisterską z zarządzania biznesem obronił w 1964 na UCLA.

Organizacje

American Institute of Aeronautics and Astronautics, Society of Experimental Test Pilots, American Astronautical Society, Sigma Nu. Zarejestrowany jako profesjonalny inżynier w stanie Teksas.

Odznaczenia i nagrody

JSC Certificate of Commendation (1970), NASA Distinguished Service Medals (1975 i 1992), NASA Exceptional Service Medals (1974 i 1988), Zeta Beta Tau's Richard Gottheil Medal (1975), Wright Brothers International Manned Space Flight Award (1975), VFW National Space Award (1976 i 1984), Sigma Nu Distinguished Alumnus of the Year Award (1976), Federation Aeronautique Internationale (FAI) Yuri Gagarin Gold Medal (1976), University of Colorado Alumnus of the Century (1 z 12) (1976), AIAA Special Presidential Citation (1977), American Astronautical Society's Flight Achievement Award za 1976 (1977), AIAA Haley Astronautics Award (1978), JSC Special Achievement Award (1978), Harmon Trophy (Astronaut) (1993), FAI De La Vaulx Medal (1983), NASA Space Flight Medals (1983, 1984, 1992), Distinguished Visiting Lecturer at University of Colorado (1984), De Molay Hall of Honor (1989), FAI Komarov Awards (1983 i 1991), University of Colorado George Norlin Award (1991), De Molay Legion of Honor (1993),Meritorious Executive, U.S. Senior Executive Service (1997); honorowy doktorat na University of Colorado (2000); wymieniony w International Space Hall of Fame (1996), U.S. Astronaut Hall of Fame (1997), International Aerospace Hall of Fame (2001)

Kariera

Wojskowa: Był pilotem marynarki w stopniu oficerskim U.S. Marine Corps od 1953 do 57. Wśród przydziałów był między innymi 15-miesięczny wyjazd do Japoni, gdzie służył jako pilot myśliwca odrzutowego. Po ukończeniu aktywnej służby przeszedł do rezerwy Marine Corps i Air National Guard [Siły Lotnicze Gwardii Narodowej] aż do 1964.

Cywilny okres przed NASA: Już w cywilu pracował w korporacji Lockheed Aircraft w latach 1960-66. Początkowo był oblatywaczem samolotu marynarki wojennej P3A. W 1963 kończy U.S. Naval Test Pilot School i otrzymuje przydział do Palmdale, CA gdzie uczestniczy w kanadyjskim i niemieckim programie testowym samolotu F-104. Przed wyborem na astronautę NASA pracował w zachodnioniemieckim centrum doświadczalnym F-104G Flight Test Center w Istres we Francji jako pilot doświadczalny i szef grupy nadzorczej firmy Lockheed.

Doświadczenie lotnicze: Przelatał 9669 godzin, z czego 8089 w odrzutowcach, 391 w helikopterach i 746 w pojazdach kosmicznych. Latał na ponad 30 różnych typach samolotów.

Kariera w NASA

Jeden z grupy 19 astronautów wybranych przez NASA w kwietniu 1966. Początkowo był członkiem załogi w testach temperaturowych prototypu modułu dowodzenia oraz członkiem załóg rezerowowych dla misji Apollo 8 i 13. Później był rezerwowym pilotem modułu dowodzenia Apollo 15 i rezerwowym dowódca misji Skylab 3 i 4. Zajmował stanowiska menedżerskie w NASA związane konstruowaniem pojazdów kosmicznych, zaopatrzeniem, bezpieczeństwem lotów i przebiegiem misji. Był uczestnikiem czterech misji kosmicznych: Apollo-Sojuz, STS-5, STS-41B oraz STS-35. Opuścił Biuro Astronautów w 1992, aby zostać dyrektorem ds. planowania w programie Narodowego Samolotu Kosmicznego w Wright-Patterson AFB, Dayton, Ohio. We wrześniu 1994 prznosi się do Kaliforni, gdzie zostaje zastępcą dyrektora operacji lotniczych w centrum badawczym Dryden Flight Research Center, następnie głównym inżynierem [??Acting Chief Engineer], a obecnie zajmuje stanowisko zastępcy dyrektora ds. projektów kosmicznych [Deputy Director for Aerospace Projects].

Loty kosmiczne

STS-5 [11-16 listopada 1982]. - pierwszy operacyjny lot wahadłowca, znany poźniej jako misja "We Deliver" [dostarczamy].Oprócz Branda, dowdzącego Columbią wśród załogi byli: Płk. Robert F. Overmyer [PLT], Dr. Joseph Allen [SPL] oraz Dr. William Lenoir [SPL]. STS-5 była pierwszą misją z czterosobową załogą i w pełni ukazała możliwości wahadłowca poprzez wyniesienie na orbitę dwóch komercyjnych satelitów telekomunikacyjnych - należącego do firmy Satellite Business Systems Corporation z McLean w Virginii oraz kanadyjskiej firmy TELESAT z Ottawy. Odnotowano dwa rekordy masa/wysokość. W trakcie lotu użyto po raz pierwszy modułu wsparcia ładunku - rakiety Payload Assist Module (PAM-D). Ponadto, również podczas tej misji przeprowadzano dalsze testy orbitera i badano jego zachowanie w różnych fazach lotu. Był to ostatni lot orbitalny, w trakcie którego w ładowni znajdowały się instrumenty pomiarowe DFI. W trakcie misji przeprowadzono również trzy doświadczenia zaproponowane przez uczniów , badania medyczne, oraz eksperymenty przy użyciu zestawu Get Away Special. Pięciodniowa misja zakończyła się pełnym sukcesem i lądowaniem na bieżni w Edwards AFB przy pełnym obciążeniu hamulców. Czas trwania misji: 81 orbit, 122 godziny.

STS-41B [3-11 lutego 1984] - Brand dowodził pięciosobową załogą dziesiątej misji wahadłowca. Wśród załogi byli płk. Robert Gibson [PLT] oraz trzech SPL: kapitan Bruce McCandless II, dr. Ronald McNair i por. Robert Stewart. Podczas misji wyniesiono dwa satelity telekomunikacyjne Hughes 376, których jednak nie udało się umieścić na orbicie z powowdu awarii silników rakietowych. Podczas misji po raz pierwszy użyto Osobistej Jednostki Manewrowej [Manned Maneuvering Unit (MMU)] i Manipulator Foot Restraint (MFR) z McCandless′em i stewart′em, którzy dwukrotnie wyszli w przestrzeń. Po raz pierwszy przetestowano czujniki i programy zbliżeniowe promu. Ośmiodniowa misja Challenger′a zakończyła się pierwszym lądowaniem na bieżni w KSC. Czas trwania misji: 191h

STS-35 [2-10 grudnia 1990] - Brand po raz kolejny dowodzi Columbią podczas trzydziestego ósmego lotu wahadłowca, tym razem z siedmioosobową załogą. Spektakularny nocny start był początkiem dziewięciodniowej misji, której celem były obserwacje gwiazd i innych ciał niebieskich. Wśród załogi byli płk. Guy Gardner [PLT], trzech SPL: Mike Lounge, Dr. Robert Parker oraz dr. Jeffrey Hoffman. Ponadto na pokładzie znajdowało się dwóch specjalistów ładunku [PSPL]: dr. Samuel Durrance i dr. Ronald Parise. 13-tonowy ładunek zawierał 3 telescopy ASTRO-1 przeprowadzające obserwacje w paśmie ultrafioletowym i szerokozakresowy teleskop rentgenowski. Ponad 200 manewrów wykonano, aby skierowac teleskopy na wszystkie interesujace obiekty. Ta misja, pierwsza w całości poświęcona astronomii dostarczyła bezcennych danych n temat aktywnych ciał niebieskich. Lot zakończony nocnym lądowaniem na bieżni 22 w Edwards AFB. Czas trwania misji: 215h.