Joseph P. Allen Uczestnik dwóch misji Były astronauta NASA Urodzony 27 czerwca 1937 w Crawfordsville, Indiana. Ożeniony z Bonnie Jo Darling z Elkhart, Indiana. Mają syna oraz córkę. W wolnych chwilach grywa w piłkę ręczną, squasha, pilotuje, żegluje, jeździ na nartach i fotografuje. Jego ojciec - Joseph P. Allen III - mieszka w Frankfort, Indiana, natomiast matka - W.C. Darling żyje w Elkhart, Indiana.

Wykształcenie

Wstąpił do Mills School, ale ukończył Crawfordsville High School w Indianie. Otrzymał tytuł licancjata nauk matematyczno-fizycznych na DePauw University w 1959 roku. Tytuł magistra nauk ścisłych w 1961, a doktora fizyki w 1965 na Uniwersytecie Yale.

Organizacje

American Physical Society, American Institute of Aeronautics and Astronautics, American Astronautical Society, American Association for the Advancement of Science, Phi Beta Kappa, Beta Theta Pi, Sigma Xi oraz Phi Eta Sigma

Odznaczenia

Outstanding Flying Award, Class 69-06, dwa NASA Group Achievement Awards [1971 i 1974] za wkład w misję Apollo 15 i za pracę w zespole Outlook for Space Study Team, 1972 Yale Science and Engineering Association Award, DePauw University Distinguished Alumnus Award (1972), NASA Exceptional Scientific Achievement Medal (1973), NASA exceptional Service Medal (1978), NASA Superior Performance Award (1975 i 1981), honorowy doktorat DePauw University (1983) oraz Dyplom Komarova od Federation Aeronautique Internationale. Otrzymywał również Stypendium Fulbrighta w latach 1959-1960

Kariera

Przed wyborem na astronaute, był badaczem w Nuclear Physics Laboratory na Uniwersytecie Waszyngtońskim. W latach 1965-66 był fizykiem w Nuclear Structure Laboratory na Uniwersytecie Yale, a pomiędzy 1963 a 1967 pracował jako fizyk w Brookhaven National Laboratory

Przelatał ponad 3000 godzin w samolotach odrzutowych.

Kariera w NASA

Dr. Allen został wybrany na astronautę-naukowca w sierpniu 1967. Ukończył szkolenie lotnicze w Vance AFB, Oklahoma. Był specjalistą naukowym ekipy naziemnej podczas misji Apollo 15, a także członkiem ekipy konsultantów ds. nauki i technologii Rady Prezydenckiej ds. Międzynarodowej Polityki Ekonomicznej.

Pomiędzy 1975 a ′78 Allen był zastępcą administratora NASA ds. prawodawczych w Waszyngtonie. Powrócił do JSC w 1978 jako starszy naukowiec-astronauta. Był przydzielony do Operations Mission Development Group w trakcie pierwszego orbitalnego testu wahadłowca i zajmował stanowisko CAPCOM [łączność z pojazdem] na czas wejścia w atmosferę podczas tej misji. Ponadto w latach 1980-81 był zastępcą ds. technicznych dyrektora operacji lotniczych [??technical assistant to the director of flight operations]. Był specjalistą misji STS-5[11-16 listoapada 1982] i STS-51A [8-16 listopada, 1984], spędzając w sumie w kosmosie 314 godziny. Opuścił NASA w 1985.

Aktualnie jest dyrektorem generalnym [CEO] firmy Space Industries International, Inc., 800 Connecticut Avenue, N.W., Suite 1111, Washington, D.C. 20006.

Loty kosmiczne

STS-5 [11-16 listopada 1982] - pierwszy operacyjny lot wahadłowca, znany poźniej jako misja "We Deliver" [dostarczamy]. Załoga składająca się, poza Allenem z Vance′a D. Branda [CDR], Płk. Roberta F. Overmyer′a [PLT] oraz Williama B. Lenoira [SPL]. STS-5 była pierwszą misją z czterosobową załogą i w pełni ukazała możliwości wahadłowca poprzez wyniesienie na orbitę dwóch komercyjnych satelitów telekomunikacyjnych - należącego do firmy Satellite Business Systems Corporation z McLean w Virginii oraz kanadyjskiej firmy TELESAT z Ottawy. Odnotowano dwa rekordy masa/wysokość. W trakcie lotu użyto po raz pierwszy modułu wsparcia ładunku - rakiety Payload Assist Module (PAM-D). Ponadto, również podczas tej misji przeprowadzano dalsze testy orbitera i badano jego zachowanie w różnych fazach lotu. Był to ostatni lot orbitalny, w trakcie którego w ładowni znajdowały się instrumenty pomiarowe DFI. W trakcie misji przeprowadzono również trzy doświadczenia zaproponowane przez uczniów , badania medyczne, oraz eksperymenty przy użyciu zestawu Get Away Special. Pięciodniowa misja zakończyła się pełnym sukcesem i lądowaniem na bieżni w Edwards AFB przy pełnym obciążeniu hamulców. Czas trwania misji: 81 orbit, 122 godziny.

STS-51A [8-16 listopada 1984] - drugi orbitalny lot wahadłowca Discovery. Poza Allenem na pokładzie znajdowali się kapitan Frederick [Rick] Hauck [CDR], Kapitan David M. Walker [PLT], dr. Anna L. Fisher [SPL] oraz Dale H. Gardner [SPL]. Podczas misji, załoga umieściła na orbicie dwa satelity telekomunikacyjne - kanadyjski Anik D-2 [Telsat H] oraz należący do firmy Hughe LEASAT-1 [Syncome IV-1]. Przeprowadzono również zlecone przez firmę 3M doświadczenia Diffusive Mixing of Organic Solutions. Była to pierwsza misja, w trakcie której załoga przywiozła na Ziemię satelity ściągnięte z orbity [Palapa B-2 oraz Westar VI]. Ponadto w trakcie misji, Allen i Gardner przeprowadzili dwa spacery kosmiczne trwające w sumie 12 godzin. Czas trwania misji: 127 orbit i 192 godziny.